Herdenking sterfdag Pim Fortuyn

Begraafplaats Driehuis  /  Mediapark Hilversum  /  Beeld Pim Fortuyn in Rotterdam

Organisatie: Stichting Beeld van Pim

6 mei 2010

Geachte aanwezigen, Dames en heren,

Als de dag van gisteren, herinner ik mij 6 mei 2002. Vandaag precies 8 jaar geleden. Het was een gewone maandag die zonnig begon. Ook een dag, die nu in ons aller geheugen staat gegrift. Want om 6 minuten over 6 in de vooravond, werd Pim Fortuyn op het mediapark in Hilversum geliquideerd.

Koolbloedig van dichtbij neergeschoten door een dierenactivist. Ondanks de zomerse temperatuur van die dag, is 6 mei 2002 voor de aanhangers van Pim Fortuyn de geschiedenis ingegaan als een kille inktzwarte dag.

Niet alleen een dag, waarop onze toekomstige minister-president is vermoord, maar ook een dag, dat de Nederlandse democratie haar onschuld heeft verloren. Het vrije woord was vanaf 6 mei 2002 niet meer het enige politieke wapen. Bewijzen voor deze sombere stelling liggen in Nederland ondertussen voor het oprapen.

Na het bekend worden van de moord op Pim Fortuyn, stond Nederland op zijn kop. De geruchtenstroom kwam onmiddellijk op gang. Hadden politieke tegenstanders hier iets mee te maken? Want zij hadden immers toch een klimaat geschapen, waarin Pim Fortuyn werd weggezet als een levensgroot gevaar voor ons land.

Openlijk en ongestraft, vergeleken linkse politieke tegenstanders Pim Fortuyn op een schandalige manier met verschillende oorlogsmisdadigers.

Gerechtvaardigd is dan ook de stelling: Dat ook zij medeverantwoordelijkheid dragen voor deze brute liquidatie. Het zou zomaar kunnen zijn, dat er meerdere politici of hoog geplaatste functionarissen vooraf op de hoogte waren, dat 6 mei 2010 de laatste dag van Pim Fortuyn zou zijn.

Gisterenavond 5 mei heeft BNN nog een uitgebreide documentaire uitgezonden, die de aanloop naar de verkiezingen van 2002 in beeld heeft gebracht. In deze documentaire werd uitgebreid stilgestaan bij de moord en nog uitgebreider wat er allemaal aan vooraf is gegaan. Met vervolgens ook de aanhouding van de moordenaar; Volkert van der Graaf. Of moet ik zeggen één van de moordenaars.
 
De vraag die mij en vele anderen al 8 jaar bezig houdt, is of Volkert van der Graaf wel  de enige schutter was. Ik heb sterke vermoedens dat dit niet zo was.

Wie ook het boek heeft gelezen: ‘MOORD NAMENS DE KROON’, geschreven door Ine Veen wat in 2007 is uitgebracht, of inhoudelijke kennis heeft genomen van het rapport Commissie Van den Haak, kan of zal dan ook, tot heel andere gedachten kunnen komen. Temeer omdat er aan de volledigheid van het rapport getwijfeld wordt of hierin wel alle feiten ongekleurd in zijn weergeven.

Zo lang een aantal burgers van Nederland twijfelen aan de inhoud van dit rapport, blijft er een mysterie hangen rond de dood van Pim Fortuyn en aan de geloofwaardigheid van de politiek. 

Door kritisch te blijven en openlijk te durven twijfelen, of het wel een eenmansactie is geweest, kan of zal de huidige waarheid er straks totaal anders uit komen zien.

Voor een aantal personen was het van het allergrootste belang dat Pim Fortuyn geen Minister-president mocht worden. Dat zal onderhand voor iedereen in dit land wel duidelijk zijn.

Toch heeft Pim Fortuyn een belangrijker politiek statement nagelaten dan alle toenmalige politici tezamen. Ook nu nog – 8 jaar na dato – blijkt Pim Fortuyn het gelijk aan zijn zijde te hebben gehad.

Pim Fortuyn had de gave, om in heldere diplomatieke bewoordingen, zaken aan de kaak te stellen waar Nederlandse burgers zich in herkenden. Hij heeft de Nederlandse burgers wakker geschud.

Pim Fortuyn had nog wel kans gezien – inderdaad noodgedwongen – om een nieuwe landelijke politieke partij op te richten. Een politieke partij waar in mijn stad Eindhoven, de afkorting LPF nog steeds staat voor de naam ‘Lijst Pim Fortuyn’. 

Ook voor de komende 4 jaar zullen wij deze naam, verbonden aan zijn gedachtegoed, met trots uitdragen.

Hoezeer Pim Fortuyn met zijn uitspraken gelijk heeft gehad, zien wij nog dagelijks om ons heen. Dat niet alleen, er gaat bijna geen week- of geen dag voorbij of zijn naam wordt in de huidige politiek of in de media wel  ergens genoemd of geschreven.
Het was ook niet zozeer, dat de linkse socialisten van mening waren dat Pim Fortuyn ongelijk had. Nee, zij vreesden, dat er na de Tweede Kamerverkiezingen van 15 mei 2002, een politieke aardverschuiving zou plaatsvinden. En dat zij als linkse partijen daarbij veel zetels zouden verliezen.

En zetels inleveren betekent op zijn Hollands gezegd: minder macht. Onlangs nog – met de val van het 4de kabinet Balkenende – is overduidelijk gebleken dat de angst om macht te verliezen, gekke dingen met politici kunnen doen. Zeker bij hen, die op macht zijn belust en links lullen en rechts zakken vullen. Dit laatste kan ook maar beter gezegd zijn.

Langs de honderden miljarden euro’s die deze linkse hobbyisten de Nederlandse samenleving al hebben gekost, moeten de Nederlandse burgers tijdens- en na de huidige financiële crisis nog vele miljarden euro ’s per jaar op blijven hoesten. 

De vele ouderen in ons land, waaraan Nederland de huidige welvaart aan heeft te danken, krijgen de schuld van dit politieke wanbeleid, wat hen ten onrechte in hun schoenen wordt geschoven.

Tegen beter weten in, verkondigen de linkse partijen in dit land, dat het  niet de massa immigratie is, die ons land vele miljoenen euro’s per jaar blijven kosten, maar de vergrijzing is volgens hen de oorzaak.

Hoe dom moet men op de linker politieke flank zijn, om eigen onwaarheden of leugens te geloven? 

De Nederlandse burgers zijn al vele jaren ontevreden met het Haagse beleid. En toch; Wanneer gaan de Nederlandse burgers eens stemmen op partijen die inhoud hebben, in plaats van de stemmen op een kaal hoofd of een brede glimlach van een aantrekkelijke dame?

Wanneer gaan wij in Nederland eindelijk eens ons verstand gebruiken?

Pim, het spijt mij zeer dat ik het moet zeggen; maar

Na de vooropgezette moord op jou is er in dit land niets veranderd. Dus, kunnen wij de conclusie trekken dat jij voor niets bent gestorven!

Dank voor uw aandacht