Een beoordeling door het ED met vier sterren
Met de gemeenteraadsverkiezingen in zicht blikt het ED in een vierluik terug op de afgelopen raadsperiode in Eindhoven. Vandaag deel 1: de kleine(re) oppositiepartijen.
Eindhoven, 17 december 2013
Rudy Reker krijgt 4 sterren
Bron: ED Het ED heeft het functioneren van raadsleden in de vergaderingen van de gemeenteraad en de raadscommissies beoordeeld: op inhoud, presentatie, strategisch inzicht en ‘hart voor de zaak’. Infographic Harold Straatman
'Eenpitters voegen weinig toe in raad'
EINDHOVEN – De voortekenen voorspelden natuurlijk al niet veel goeds. „Een geweldige vent, die gaat Eindhoven op z’n kop zetten”, oreerde politica Rita Verdonk op de Markt in Eindhoven, vlak voor de verkiezingen van 2010. Verdonk was toen nog boegbeeld van haar eigen nieuwe beweging Trots op Nederland, maar ze had even over het hoofd gezien dat ’haar lijsttrekker’ in Eindhoven een vrouw was. Tonnie van den Berk kwam desondanks toch als eenpitter in de raad en viel daar – consequent, dat wel – vooral op door een gebrek aan inhoudelijke bijdragen.
Een ander kleintje in de Eindhovense oppositie ontstond pas gaandeweg de rit, toen de frispaarse coalitie eigenlijk net op stoom kwam. Petra Sodenkamp begon haar politieke carrière als raadslid voor de PvdA, totdat ze erachter kwam dat ze daarvoor een wel heel hoge prijs moest betalen. Letterlijk dan, volgens haar, want de hoogte van het bedrag dat ze verplicht moest afstaan aan het Eindhovense afdeling van de sociaal-democraten (maandelijks 150 euro), náást de afdracht aan het landelijke partijbureau (nog eens 150 euro), werd haar te gortig. Waarna ze op eigen titel (en naam) verder ging.
Net als haar Trots-collega Tonnie van den Berk deed ook kersverse eenpitter Sodenkamp weinig moeite om te verbloemen dat ze zich niet of nauwelijks in de gemeentelijke materie had verdiept, als ze al bij een vergadering aanwezig was. Toch vormde dit voor Kees Rijnders in oktober van dit jaar geen enkele belemmering om Sodenkamp in te lijven in ’zijn’ Samen Eindhoven.
Met Samen Eindhoven wil Rijnders, zo gaf hij begin dit jaar bij de start van de partij aan, ’politiek vanuit het hart’ bedrijven. Kennelijk had hij dat de drie jaar daarvoor niét gedaan, gezien het feit dat zijn ondersteunende fractie van Leefbaar Eindhoven begin dit jaar het vertrouwen in hem opzegde. Tot verbijstering van de ’Leefbaren’ – in 2002 nog in één klap de grootste in de raad – besloot Rijnders gewoon in de gemeenteraad te blijven zitten, zij het onder een nieuwe vlag.
Rijnders en Sodenkamp hebben met Van den Berk gemeen dat ze geen politieke kleur of visie hebben en – mogelijk nog erger – ook geen achterban. Dat laatste geldt niet voor de twee ’grote kleintjes’ in de oppositie: de Lijst Pim Fortuyn (LPF) en het Ouderen Appèl Eindhoven (OAE). Laatstgenoemde partij is sinds deze maand overigens niet echt klein meer te noemen: door de opmerkelijke overstap van Mohamed Bouassria van GroenLinks naar het Ouderen Appèl is de ouderenpartij van Dré Rennenberg (76) zelfs groter dan coalitiepartij GroenLinks.
Het OAE heeft een sterk wapen in handen waarvan de anderen slechts kunnen dromen: de Dré-factor. Voorman Dré Rennenberg is niet alleen het gezicht van de partij en het financieel geweten van de raad, hij is ook een emotioneel betrokken spreekbuis voor de armen en de ouderen in de stad. Niemand kan echt boos op hem worden, al haalt hij met name wethouder Staf Depla geregeld het bloed onder de nagels vandaan. De ouderenvoorman heeft diezelfde Depla overigens wél gedwongen om in heldere taal over begrotings- en andere financiële zaken met de raad te communiceren. Zijn fractiegenoot Paul Mulder toont een kritische vasthoudendheid in raad en commissie, met name als het om actuele kwesties gaat. Frans Noldus, die halverwege de rit de plaats innam van de wegens gezondheidsproblemen gestopte Eef van den Berg, houdt zich in vergelijking met Rennenberg en Mulder wat op de vlakte.
Dat Eindhoven ruim tien jaar na de opkomst van Pim Fortuyn nog steeds een springlevende LPF-afdeling kent, is voor een belangrijk deel te danken aan Rudy Reker, al jaren het gezicht van de Fortuynisten.
De LPF heeft door Reker – gesteund door tweede man Charles Stroek – een eigen geluid en profileert zich door zich bepaalde onderwerpen helemaal eigen te maken. Voorbeelden hiervan zijn de Turkse feestzaal in de Tempel, de problemen rond het Catharinaplein, de legeskosten en de gemeentelijke financiën.
De ’grotere kleintjes’ in de Eindhovense raad hebben zich deze periode aardig weten te profileren. De eenpitters daarentegen hebben vooral aangetoond dat ze letterlijk niets toevoegen aan het politieke landschap.
